Het klinkt misschien grappig; als je goed nadenkt, is dit iets wat we bijna allemaal doen: oefenen voordat we iets voor het eerst moeten doen. Of het nu gaat om rijlessen, zwemles of oefenexamens. We willen het onder de knie krijgen, zodat we ons zekerder voelen als het er echt op aankomt.
Dit idee van oefenen en leren is voor veel dingen heel normaal. Maar wanneer het gaat om transities, verandert dit vaak. Leren heeft dan ineens een nare bijsmaak. Er lijkt geen tijd te zijn om te oefenen. De urgentie is te groot, het moet nu gebeuren en het moet meteen goed zijn. Het gevoel van "gaan met die banaan".
Al lerende doen: juist bij transities
Als leren al een rol speelt, is het vaak door te doen – al doende leren. Dat mag dan vaak wel. Maar al lerende doen – waarbij je eerst de tijd neemt om te vertragen en alle mogelijkheden te verkennen – wordt als minder wenselijk gezien. Toch is dit juist wat ook nodig is bij transities. Transities zijn processen vol onzekerheid en complexiteit, vol van 'eerste keren'. Het zijn momenten waarin we dingen anders moeten doen en we verandering nastreven. En laat dat nu net de essentie zijn van leren: leren is veranderen, anders doen, ontwikkelen, groeien, ervaren, nadenken.
Ombouwen, afbreken en opnieuw opbouwen
Helaas benaderen we leren dus vaak alleen vanuit een gaan-met-die-banaan-mentaliteit. Er is een gevoel van urgentie en de focus ligt vaak op optimaliseren: je blijft hetzelfde doen, maar dan beter of efficiënter. Voor echte transities is meer nodig. Naast het optimaliseren van wat je al doet, vraagt het ook om de bereidheid te accepteren dat er misschien iets totaal anders nodig is. Hoe we werken, hoe alles georganiseerd is en de normen en waarden die daarbij horen, moeten we soms heroverwegen. Dit is een andere vorm van leren: het gaat om ombouwen, afbreken en opnieuw opbouwen.
Open en nieuwsgierige houding
En dit vraagt veel van ons. Je moet kunnen omgaan met onzekerheid – zelfs comfortabel kunnen blijven in die onzekerheid. Het vraagt de ontwikkeling van het '(nog) niet weten'. Dit vraagt om een open en nieuwsgierige houding, waarin je steeds onderzoekt welke aannames je hebt en hoe die je manier van denken beïnvloeden."
Bij Verbouwstromen zijn we hard aan het leren en ontwikkelen we die durf en houding om ons aan te passen aan de onzekerheid van transities. Samen met veel andere samenwerkingspartners zijn we op weg. Wat een moed!
En eerlijk gezegd: dit vraagt bijna net zoveel moed als je eerste crush mee uit vragen…
